Conny Who? – Hinderlijk blauw

Hoe vaker je naar het theater gaat hoe kritischer je toch wordt. Je hebt meer verwachtingen van een voorstelling, je denkt automatisch in een bepaalde richting door het lezen van de informatie over een voorstelling:
‘Een komische muziektheater voorstelling’
De zaal ging ik in met het idee dat ik de komende twee uur in een deuk zou liggen. Anne van Rijn begon met een stuk waarin ze vertelde dat ze in de Bijenkorf woonde omdat ze niet meer wist wat ze wilde doen. Dit was leuk bedacht maar bezorgde me geen lachstuipen. Daarna vroeg ze aan het publiek wat zij van de Bijenkorf vinden. Zelden vind ik het leuk als er vragen aan het publiek gesteld worden. Hierdoor maakte deze voorstelling voor mij een stroeve start.

Na ongeveer een kwartier had ik me meer genesteld in de manier waarop dit theaterstuk opgezet was. Langzaam kwam ik er achter wie Conny Stuart precies was. Als jongere in het theater snapte ik niet veel van de imitatie van Anne, enkel en alleen omdat ik Conny nu eenmaal niet ken. Gelukkig maakte de stem van Anne alles goed. Ze zette de liedjes van Annie M.G. Schmidt prachtig neer en iedere keer sloeg ik stijl achterover van haar stem. Het is een combinatie van een musicalstem met een vleugje jazz erin die perfect bij de liedjes pasten. Halverwege de voorstelling sloeg mijn stemming helemaal om en kon ik er juist geen genoeg meer van krijgen. De stukjes waarin Anne zichzelf speelde leken losser te worden en daarmee ook grappiger.

Wanneer je de prachtige stem van Anne, het knappe spel van de drie muziekartiesten en de humor bij elkaar optelt krijg je een prachtige voorstelling over de diva Conny Stuart. Zelf denk ik dat deze voorstelling een prachtige manier is om de jeugd kennis te laten maken met de liedjes van Annie M.G. Schmidt die nu nog steeds actueel zijn.

Aan de andere kant vond ik dat Anne zelf te weinig naar voren kwam. Ze verstopte zich als het ware achter Conny en hoewel dat natuurlijk het idee van de voorstelling was zou ik bij een volgende voorstelling meer van haar willen zien, vooral omdat ik denk dat ze veel in haar mars heeft. Ze heeft cynische humor die misschien niet iedereen aanspreekt, maar voor mij was dit nog een extra pluspunt aan deze fascinerende vrolijke voorstelling.